ရန္ကုန္သို႕အျပန္

.. ေတာင္မွေျမာက္သို႕ .. ျမန္မာႏိုင္ငံ ေျခေထာက္မွ.. ခ်က္နားသို႕..ကၽြန္ေတာ္ျပန္လည္လြင့္ေမ်ာလာပါတယ္... အလြမ္းရဲ႕ .. ရိုက္ခတ္မႈအား အမ်ားဆံုးနဲ႔ေပါ့..  .. လူငယ္ဘ၀ရဲ႕ မိုက္မဲမႈေတြမ်ိဳးလားေတာ့မသိဘူး.. ရူးသြပ္စြာ အလိုတူအလိုပါက်ဳးလြန္ခဲ့ မိပါတယ္..

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္.. ေနာင္တေတာ့မရပါ.. ေပ်ာ္ရြင္မႈရယ္.. ၀မ္းနည္းမႈရယ္.. ေၾကကြဲမႈ ေတြရယ္နဲ႔ ဘိတ္မွ.. ရန္ကုန္..သို႕.. ကားနွင့္လာခဲ့ပါတယ္.. ကံတရားကပဲ ဆိုးတာလားေတာ့မသိဘူး.. ကားက ျမိတ္ကအထြက္..သမုတ္ရြာအေက်ာ္ေလးမွာပဲ.. ရြံ႕နက္ပါေလေရာ..

ဒီလိုနဲ႕ ပုေလာမွာထမင္းစားျပီ.. ထား၀ယ္ကို ညေနခင္းပိုင္းေလးေရာက္ခဲ့တာေပါ့.. ပုေလာၿမိဳ႕မွာ.. လွပတဲ့ ထန္းပင္တစ္ခ်ိဳ႕ကို ေတြ႕လိုက္ရပါတယ္.. စိမ္းလန္းတဲ့ လယ္ကြင္းတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႔ ပခံုးခ်င္းယွဥ္လ်က္ေပါ့..

ဘယ္လိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္.. ထား၀ယ္ၿမိဳ႕ရဲ႕ လွပတဲ့.. ထန္းပင္တန္းေတြကုိေတာ့.. မမွီပါဘူး.. တစ္ကယ့္ကုိ လွပတဲ့ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ပါပဲ.. ထား၀ယ္ေရာက္ ရင္. ကၽြန္ေတာ္အၿမဲေငွးရတဲ့ ျမင္ကြင္းေလးပါ.. အညာေဒသမေရာက္ဖူးေတာ့..  ဒီကထန္းပင္တန္းက သိပ္လွေနတယ္.. ေလ.. အညာမွာလည္း လွတယ္ ၾကားဖူးတယ္..  အခါအခြင့္သင့္ရင္.. သြားေရာက္လည္ပတ္သင့္တဲ့ထား၀ယ္ၿမိဳ႕ေလးပါ..

ထား၀ယ္မွာ ကားရပ္.. တည္းခိုခန္းမွာ.. တစ္ညအိပ္ျပီးေတာ့.. မနက္ေ၀လီေ၀လင္းမွာ. ျပန္လည္ထြက္ခြာခဲ့ျပန္တာေပါ့.. မနက္ေ၀လီေ၀လင္းမွာ. ကၽြန္ေတာ့ အာရံုေတြကလည္း ေ၀လီေ၀လင္းပါပဲ..

ဒီလိုနဲ႔ မလြဲေတာင္လည္း ခ်န္ခဲ့.. ေရးၿမိဳ႕လဲခ်န္ခဲ့လို႕.. ေမာ္လၿမိဳင္ကုိ.. ညေနငါးနာရီေရာက္ပါတယ္.. .. ေမာ္လၿမိဳင္ၿမိဳ႕ ရဲ႕ ကားလမ္းမၾကီးက အေတာ္ က်ယ္တာ.. ေမာ္လၿမိဳင္ကေန..ညေနခုနွစ္နာရီခြဲမွ.. ကားထြက္ေတာ့.. ရန္ကုန္ကုိ. မနက္ခုနွစ္နာရီေရာက္ပါတယ္. လမ္းမွာ.ကားပ်က္ေသးလို႕ပါ..